ΣΤΑΥΡΟΥΛΟΝΙΚΟΛΑΣ

Βιογραφικό

Ο Νικόλαος Σταυρουλάκης γεννήθηκε στο χωριό Αντισκάρι από γονείς αγρότες το έτος 1921. Τα παιδικά του χρόνια όπως όλα τα παιδιά της εποχής εκείνης τα πέρασε μέσα στη στέρηση και την αμάθεια. Τελειώνοντας το Δημοτικό σχολείο του χωριού του το 1934 τον στείλανε οι γονείς του στο Ηράκλειο για να μάθει την τέχνη του παπλωματά όπου και σταδιοδρόμησε στη ζωή του επαγγελματικά. Από μικρός ήθελε να μάθει όργανο αλλά ο αδελφός του Γιώργης τον κατσάδιαζε. Αυτός όμως επέμενε και στα κλεφτά έμαθε λίγο μαντολίνο και λίγο βιολί. Εκείνο όμως που τον έκανε να ξεχωρίζει στην παρέα του ήτανε η ευχέρεια να γράφει μαντινάδες παιδί ακόμα. Πέρασε διάφορα στάδια στη ζωή του μα φοβισμένος από τον άνθρωπο παράτησε σε ηλικία 60 χρονών την αστική ζωή που ζούσε στο Ηράκλειο και αποτραβήχτηκε και ζει μόνος στα Πλατειά Περάματα Αντισκαρίου. Με συντροφιά του μια βάρκα, τους φίλους του και την αγάπη για τη ζωή περνά τα χρόνια του. Λέει μια μαντινάδα "Ένα μολύβι, ένα τσιφτέ, ένα βιολί, μια βάρκα έχω παρέα στης ζωής απού περνώ τη στράτα" Και όλα είναι ανεκτά και ωραία "Δε χαίρομαι όταν κερδώ δεν κλαίω όταν χάνω ότι μου φέρει η ζωή φίλο εγώ το κάνω" Από μουσική έμεινε στην προσωπική του ικανοποίηση και φιλικές συντροφιές που πραγματικά είναι όμορφες. Στο γράψιμο έχει αρκετά καλή δουλειά κάμει και εκτός των 3 βιβλία που έχει εκδώσει, "Σαλπίσματα" (ποιήματα), "Μαντινάδες" και τα "Μοιρολόγια του Αδερφού", για το θάνατο του αδελφού του Γιώργη. Έχει υλικό και για άλλα βιβλία. Επίσης έχει γράψει σκοπούς και τραγούδια που είναι αξιόλογα αλλά δεν αποφασίζει να τα ηχογραφήσει. Αυτός είναι ο Σταυρουλονικόλας, ο μαντινακολόγος του Λιβυκού, όπως τον έχουνε ονομάσει διάφοροι φίλοι του, ένας από του λίγους που ζούνε παλιούς μερακλήδες της Μεσσαράς.